nazım

Kocalmaya alışıyorum dünyanın en zor zanaatına,

Kapıları çalmaya son kere,

Durup durmadan ayrılığa.

Saatler,

Akarsınız,

Akarsınız,

Akarsınız…

Anlamaya çalışıyorum inanmayı yitirmenin pahasına.

Bir söz söyleyecektim sana  söyleyemedim.

Sabahleyin aç karına içilen cıgaramın tadı,

Ölüm kendinden önce bana yalnızlığını yolladı.

Kıskanıyorum öylelerini kocaldıklarının farkında bile değiller,

Öylesine başlarından aşkın işleri.

Nazim Hikmet Ran

“Pek az insan yaşlanmasını bilir.”
~ La Rochefoucauld